Znowu zbliża się okres, w którym powitamy nowe serie anime. Premiery większości z nich będą miały miejsce dopiero w styczniu, ale pewne trailery można już podziwiać i szukać wśród nich potencjalnych hiciorów. Liczba nowych tytułów nie jest powalająca (w porównaniu do poprzedniego sezonu), ale kilka perełek można zauważyć. Tradycyjnie już przegląd będzie miał kilka części (najprawdopodobniej dwie) i znajdą się w nim tylko serie, które mają jakąkolwiek szansę na pojawienie się na moim blogu w formie nieco dłuższych notek. Jak zwykle nie uwzględniam kontynuacji serii, z którymi nie miałem przyjemności się zapoznać. Do stworzenia tej notki wykorzystałem informacje pochodzące z (a jakże) chartfag (w tym osławionego graficznego zestawienia nowości), ANN oraz wikipedii.

Rzućmy więc okiem na wspaniałości, które proponuje się nam na zimę (kolejność całkowicie przypadkowa).

Durarara!!

Animowana adaptacja powieści Mini-Skirt Uchuu Kaizoku (Kosmiczni Piraci w Mini-spódniczkach), o której pisałem w kwietniu ma już reżysera! News znalazłem ponownie na stronie Magazynu Arigato. Niestety anime ma pojawić się dopiero w 2011 roku więc przyjdzie nam jeszcze trochę poczekać:/. Jako wielki fan piratów, mini-spódniczek i nieco mniejszy fan kosmosu muszę stwierdzić, że fabuła zapowiada się nader interesująco; ma skupiać się na nastoletniej Marice, która zajmuje miejsce swojego ojca na stanowisku kapitana pirackiego okrętu.

Miałem cichą nadzieję, że piratki będą prezentować się podczas abordażu już na wiosnę, ale będę czekał cierpliwie i nie dbam o to jak kiczowato zapowiada się ta seria ^^.

Można ostatnio zaobserwować spadek aktywności na moim blogu; żadnego regularnie opisywanego anime, zero recenzji (czy to książek, filmów czy gier) i jedynie uczestnictwo w Karnawale RPG pozwoliło na wielki powrót do tematyki gier fabularnych. Swoją drogą Karnawał uważam za niezły pomysł i planuję uczestnictwo w kolejnych jego odsłonach, ale szerzej na ten temat za chwilę. Poniższy tekst jest luźnym zbiorem odnoszących się do blogowania przemyśleń, które naszły mnie w ostatnim czasie i nie wnosi do samej czynności blogowania nic konstruktywnego, a jedynie pozwala mi zaspokoić moje grafomańskie zapędy. Jeśli ktoś nie chce czytać moich wypocin to zawsze może poprzestać na popatrzeniu na poniższy obrazek (swoją drogą bardzo ładny i nawet luźno związany z poniższym tekstem).

"Read or Die" to anime o nader ładnej bibliotekarce... muszę to kiedyś obejrzeć.

Do wzięcia udziału w inicjatywie, którą Borejko przeniósł na nasz polski grunt zabieram się już od dwóch edycji. Karnawał Blogowy RPG (bo tak zowie się zabawa) ma dość prostą formę; inicjator wymyśla temat, a wszyscy chętni (w tym on sam) dokonują jego interpretacji i piszą krótszy lub dłuższy tekst (oscylujący oczywiście wokół tematyki RPG). Jedna edycja Karnawału trwa miesiąc, po tym czasie jeden z uczestników przejmuje pałeczkę i sam wymyśla temat, a chętni znów piszą swoje teksty i tak w kółko. Uważam, że przyłączenie się do zabawy będzie świetną okazją na wielki powrót gier RPG na mojego bloga i ochoczo zabieram się do pisania ^^. Tą edycją zawiaduje Zuhar, a temat brzmi: „Najważniejsze reguły”.

MG ma zawsze rację

Zasada pierwsza: „MG ma zawsze rację”

Zasada druga: „W razie jakichkolwiek wątpliwości patrz wyżej”

Minął już miesiąc odkąd stałem się fanem mechów. Tak, jestem fanem wielkich, animowanych robotów i przyznaję się do tego bez bicia. Wszystko za sprawą dwóch sezonów anime Gundam 00. Do niedawna, mając niezbyt miłe wspomnienia o Neon Genesis Evangelion unikałem tej tematyki jak ognia, nigdy nie byłem też jakimś wielkim fanem twardego s-f (Gwiezdne Wojny to wyjątek) i trudno było mi zrozumieć czym zachwycają się wszyscy fani Gundamów. Pierwszym krokiem na mojej nowej ścieżce był Macross Frontier, ale w tej serii pierwsze skrzypce grała muzyka, a mechy były tylko dodatkiem. Możliwe, że to dzięki temu Macross (a Ranka Lee w szczególności) podbił moje serce i przywrócił mi wiarę w animowane historie spod znaku s-f. Do Gundama zasiadałem z lekką dozą sceptycyzmu, ale szybko wkręciłem się i pochłonąłem oba sezony w szybkim tempie. Oprócz epickiej fabuły, ciekawych postaci (jeśli na jakimś konwencie zobaczycie kogoś przebranego za Tierię Erde to pewnie będę to ja), wątków pobocznych i animacji bardzo pozytywnie odebrałem muzykę, w tym openingi i endingi.

“Wana” to pierwszy ending rzeczonej serii. Rockowy, odrobinę cięższy kawałek pozbawiony wszelkich udziwnień i wymysłów (śliczni chłopcy z boysbandu czy inny visual key) łatwo wpada w ucho i ze wszystkich towarzyszących Gundamowi utworów to właśnie ten zapamiętałem najlepiej (no, może oprócz “Unlimited Sky”). Jeśli wziąć pod uwagę fragmenty tekstu mówiące o zagubionych żołnierzach na polu bitwy to całość świetnie pasuje do tematyki anime. Nie uważam, że teledyski są jakoś szczególnie ważne w muzyce, ale moim zdaniem taki “suchy”, pozbawiony niepotrzebnych ozdobników, nakręcony w surowej scenerii videoclip świetnie komponuje się z nieco “szorstkim” wyrazem utworu.

Mniej więcej (raczej mniej…) odespałem dwie szalone noce na Porytkonie, zrobiłem selekcję zdjęć i skleciłem z nich ładną paczuszkę ważącą nieco ponad 13 mb. Link do paczuszki poniżej. Nie mam ochoty na pisanie długiej relacji więc tylko kilka luźnych uwag na temat konwentu.

Porytkon 3 i 1/3 by Miras (mediafire)

Przez Porytkon miało się przewinąć ponad 1200 osób, ale dzięki rozmiarom szkoły nie było wcale tłoczno. Bogaty Gamesroomowi (Jungle Speed o 4 nad ranem to bezcenne przeżycie), sale konsolowe i DDR sprawiały, że praktycznie przez cały czas było co robić nawet jeśli kilka atrakcji zostało odwołanych (mnie to akurat nie zmartwiło bo na odwołane atrakcje się nie wybrałem). Piątkowy LARP “Gusła” udał się świetnie, miał fajny mroczny klimacik i świetnych graczy – przy tej okazji pozdrawiam resztę graczy i organizatorów! Konkurs o “Czarnej Kompani” pomimo bardzo małej frekwencji też zaliczam do udanych; pytania dobrze wyważone, prowadząca zasługuje na brawa, a i nagrody bardzo bogate (sam zgarnąłem parę ładnych fantów). Mecz fantaści kontra mangowcy był bardzo emocjonujący; fantaści co prawda przegrywali przez większą cześć meczu, ale dzięki magii i odprawionemu na skraju boiska rytuałowi w końcu zwyciężyli w rzutach karnych :D.

Porytkon będę wspominał bardzo dobrze pomimo chwilowego kryzysu, który dopadł mnie w sobotę około południa kiedy to myślałem już, że konwent spiszę na straty. Na szczęście kryzys szybko minął (nie pamiętam nawet kiedy się to stało) i już do końca imprezy bawiłem się bardzo dobrze. Jeśli dobre konwentowe duchy dadzą to w przyszłym roku z chęcią wybiorę się na kolejną odsłonę.

Z cyklu "Wesoła twórczość artystyczna po nieprzespanej nocy". Sobotni poranek i sesja zdjęciowa glanów.

Czas zacząć pakować plecak, zwinąć śpiwór i szukać miejsca w pociągu. Do zobaczenia na konwencie!

Nie planuję żadnej notki z obszerną relacją z Porytkonu, ale na pewno podzielę się zdjęciami (choć dużo ich raczej nie będzie bo jestem marnym fotografem).

Zapraszamy!

W zasadzie to za niecały tydzień bo najbardziej poryty konwent w Polsce rozpoczyna się już w najbliższy piątek. W chwili pisania tej krótkiej notki jestem już na 99% pewien, że będę gościł na całej imprezie choć wcześniej planowałem tylko jednodniową wizytę. Po wstępnym przeanalizowaniu programu stwierdzam, że będę biegał jak wariat między częścią fantastyczną i częścią mangową, ale w międzyczasie postaram się zrobić kilka zdjęć i jeśli wyjdą przyzwoicie to wrzucę je gdzieś w internet. Sama rozpiska programowa przedstawia się dość atrakcyjnie; spotkanie autorskie Stanisława Maderka na pewno odwiedzę, może wybiorę się na jakieś LARPy jeśli nie będą kolidować z innymi atrakcjami. Ciekawie może wypaść Porytpiada czyli zawody sportowe dla najbardziej porytych konwentowiczów :D. Nie zapominajmy o bezsennych nocach i kameralnej atmosferze sleeproomów ^^.

Nie przewiduje pisania żadnej szczegółowej relacji z konwentu, ale jakaś krótka notka na ten temat może się pojawić. Osoby także wybierające się na Porytkon uprasza się o zostawienie komentarza, a osoby ciągle niezdecydowane o odwiedzenie oficjalnej strony konwentu i rzucenie okiem na poniższy filmik by zobaczyły co mogą przegapić ^^.

Jesienna edycja “pierwszych wrażeń” zbliża się ku końcowi. Oprócz poniższej notki najprawdopodobniej skreślę jeszcze kilka słów o Kimi ni Todoke lub Sasameki Koto, a później może zrobię zbiorczy wpis o kilku seriach. Na dziś wybrałem 11eyes, które prezentuje się dość ciekawie.

Kim jest tajemnicza piękność odprawiająca quasi-shintoistyczne rytuały?

Jestem już niemal zdecydowany na to, że odpuszczę sobie regularne blogowanie o jakimkolwiek anime w tym sezonie. Z resztą i tak trudno byłoby mi wybrać jakąkolwiek serię z tego natłoku nowości.  Dzięki temu na pewno nie będzie mogło być mowy o jakiejkolwiek regularności w pojawianiu się nowych notek, ale w zimie sytuacja pewnie się zmieni.

Przeglądu ciąg dalszy. Jeśli miałem jakichkolwiek faworytów na etapie zapowiedzi to jednym z nich był na pewno Seitokai no Ichizon i dziś parę słów na temat tego tytułu.

Zebranie czas zacząć!